dinsdag 25 maart 2008

Bestuur en pers, GroenLinks en D66

Geplaatst onder: Algemeen — John @ 1.36

Waarom almaar geen nieuwe ‘entree’ op mijn log?
De fractievoorzitter van D66 in de Leidse raad, Paul van Meenen, herinnerde me er recent aan dat ik in het afgelopen half jaar slechts twee keer in mijn log heb geschreven. Klopt. Ook al zijn daar vele redenen voor:
• val van het college in oktober,
• ‘verzoek om terughoudendheid’ na mijn eerste log daarna,
• spannende onderhandelingen om tot een nieuw college te komen met een sterk afwijkende politieke samenstelling,
• extreme gevoeligheid over de beslissingen die zijn genomen over de RijnGouwelijn, waardoor ieder woord op een weegschaal wordt gelegd, wat een onomfloerst en openhartig log in de weg staat,
• vol aan de bak in het nieuwe college,
• toenemend tijdbeslag door mantelzorg voor mijn eenennegentigjarige moeder,
twee keer in zes maanden is inderdaad wel erg weinig. Ik stel mijn trouwe lezers, voor zover die er zijn, teleur.

Pasen
Het was een lang Paasweekeinde. Goede Vrijdag was goed voor een ontroerende uitvoering van Bachs Mattheüs Passion in de Pieterskerk - en een uitvoerige pauze voor ‘netwerken’ in de Burgerzaal, waar ik inmiddels ook gewoon aan mee doe. Op Stille Zaterdag bleek - hoe verzinnen we het - coalitieoverleg gepland over parkeren en de RijnGouwelijn. Eerste Paasdag vieren we met een uitvoerige Paasbrunch tot en met borrel met mijn moeder in ons huis; overdag is ze op haar best. Tweede Paasdag gaat dan toch weer deels op aan voorbereiding van het college van morgen, inclusief een ‘werkbezoek’ aan een locatie die op de agenda staat. Voor een wethouder is ‘vrije tijd’ een relatief begrip. De besneeuwde straat voorkomt verlangens naar een weekeinde aan boord van ons schip….

Door dat uitstel zijn er eigenlijk meer dan genoeg onderwerpen om te bespreken. Om te voorkomen dat het een caleidoscoop van gedachten wordt, zal ik mij op twee dingen concentreren: de verhouding bestuur en pers en de verhouding D66 en GroenLinks.


Pers en bestuur

Ik weet het, klachten over de pers zijn al zo oud als de pers zelf, zeker bij bestuurders. Tegelijk is er ook altijd aanleiding voor die kritiek. De ontwikkelingen in de pers hebben het er niet simpeler op gemaakt. Steeds meer zenders op de televisie, dat is het probleem van gisteren. Lokale nieuwsgaring had daar sowieso niet zo veel last van, regionale en lokale televisie hebben nog steeds maar beperkt invloed. Internet is inmiddels wèl een geduchte concurrent voor de lokale krant … in kringen. Bekend is dat de ‘sufferdjes’ vele malen beter gelezen worden door de doorsnee-burger van de stad en dat het bereik van Sleutelstad een fractie daarvan is. Maar de ‘kringen’ rond het bestuur, die kijken wel héél veel naar Sleutelstad en andere lokale nieuwssites, domineren als het zo uitkomt zelfs de discussies op die sites. Daarnaast heeft iedere site recht op zijn (vaak met andere sites gedeelde) habitué(e)s die over ieder onderwerp een mening hebben, maar zelden ergens kennis van.

De ontwikkelingen rond het bestuur hebben het voor de pers natuurlijk óók niet gemakkelijker gemaakt. Het leger persvoorlichters is flink uitgedijd, niet zelden met ex-journalisten, die dus alle ‘trucs’ kennen waartegen bestuurders beschermd moeten worden. Het bereiken van een bestuurder wordt daarmee voor met name lastige journalisten met de dag moeilijker. Ik beken, ik geef mijn mobiele nummer ook niet zo maar weg.

Waarom zou ik me dan als bestuurders toch druk maken om die sites? Omdat ze helaas een belangrijke bron zijn voor de discussies in het politiek-bestuurlijke circuit. Het is nog niet zo ver dat raadsleden alleen maar vragen stellen om maar zoveel mogelijk in deze nieuwe lokale media te komen en niet meer geïnteresseerd zijn in de antwoorden op die vragen - zoals in de Tweede Kamer wel het geval lijkt te zijn. Maar hoe lang blijft dat zo als er geen andere kanalen open blijken te staan om lokale volksvertegenwoordigers hun volk te laten vertegenwoordigen? Bij gebrek aan andere manieren om te weten te komen wat voor onze stadsbewoners belangrijk is, bijvoorbeeld omdat politieke partijen die rol niet goed naar de eisen van de tijd weten in te vullen? Het onbedoelde maar niet minder ongewenste bijeffect is, dat de mensen die de reactierubrieken van die sites vullen een onevenredig grote invloed hebben op de sfeer en de agenda in het politieke circuit. En dat verhoogt weer het gevoel bij anderen niet vertegenwoordigd te worden. Een vicieuze cirkel waar we niet te ver in terecht moeten komen. Het ís nog niet zo ver, maar we kunnen het ons maar beter nú realiseren.

Dan maar zelf de straat op? Maar waar en wanneer? Mensen hebben wel wat beters te doen dan bestuurders en politici te woord te staan. De druk op het werk neemt alleen maar toe, de druk om te gaan werken ook als je nog geen (formeel) werk hebt. De ‘ontspannen’ maatschappij die mijn partij voorstaat lijkt alleen maar verder achter de horizon te verdwijnen. De ‘burger’ (dat is dus niet: de ‘consument van overheidsproducten’) kan daardoor steeds moeilijker naast werknemer (of eigen baas), partner, ouder, mantelzorger, ‘netwerker’ en (natuurlijk ook nog) genieter van het leven zelf meedoen in de ‘republiek’, de publieke en politieke gemeenschap. Dat is zorgelijk als je daar bij optelt dat het onderwijs de laatste decennia vrijwel geen aandacht heeft geschonken aan het intrinsieke belang van dat meedoen. Hier ligt toch een taak voor partijen en bestuurders, om zin en belang over het voetlicht te brengen. Maar hoe?


GroenLinks en D66

Tweede thema: de haat-liefde-verhouding tussen twee links(?)-liberale(?) partijen. Een tijdje heb ik gedacht dat die relatie niet meer relevant was door de intrinsieke overbodigheid van D66. De partij organiseert nog steeds vele gemotiveerde mensen met een behoorlijke dosis verstand, maar bij gebrek aan een voldoende onderscheidend en samenhangend programma groeide de neiging zichzelf te overschreeuwen in ‘radicaliteit van het midden’. Staatshervorming was jarenlang de icoon van de partij en van die hervorming zal voorlopig niets terecht komen: de onmiskenbare hoofdpijnprijs voor regelmatige regeringsdeelname waarbij de partij is vermalen tussen (eigen) verantwoordelijkheidsbesef en machtspolitiek (van anderen). Wat er sindsdien voor in de plaats is gekomen ontbeert iedere consistentie of zelfs relevantie. Het gaat nog steeds erg vaak over procedurele punten, inconsistenties in de redeneringen van anderen (intellectualisme dus) en de vermeende stem des volks - zie de scherpte waarmee het omzichtige optreden van het nieuwe college en mijzelf rond het referendum over de RijnGouwelijn om de stad een beleg van juridische procedures te besparen aan de kaak wordt gesteld. Ze zullen er trots op zijn.

Toch is de relevantie van de verhouding terug. Pechtold is daarbij een belangrijke factor. Hij bespeelt niet alleen de media weer als vanouds (hij had dat in Leiden zelf al bewezen te kunnen, ook al was hij tot serieus besturen niet in staat), hij is ook een moedige en fatsoenlijke tegenstrever van Wilders die toch niet te reduceren is tot wat Wilders verkettert: het multiculturalisme. En het is juist dat waar voor de meeste mensen GroenLinks voor staat. Daardoor raakt de discussie tussen Pechtold en Wilders meer mensen dan die tussen Halsema en Wilders. Die laatste discussie wordt sneller opgevat als een discussie tussen tegenpolen die te weinig gemeenschappelijk hebben om een zinvol debat te voeren. Wilders erkent niet alleen de multiculturaliteit van onze moderne maatschappij niet, hij denkt ook in generaliserende categorieën en niet in individuen en dat is nou juist de kern van het GroenLinkse (gemeenschaps)denken. Nog even los van de andere gevaarlijke kortsluitingen die Wilders uitkraamt over de verschillen tussen Koran en Bijbel.

Tel daarbij op dat D66 - zeker in Leiden - inmiddels de luis in de pels van GroenLinks is, daar waar GroenLinks bestuursverantwoordelijkheid draagt en D66 nadrukkelijk niet, en het beeld doemt op dat niet alleen de VVD als concurrent bij de kiezers last heeft van Verdonk en de PVV van Wilders (en een beetje van Leefbaar Leiden), de PvdA van de SP (en een beetje van Leefbaar Leiden) en het CDA - al is het in mindere mate - van de ChristenUnie, maar ook GroenLinks van D66. Zo ontstaat een tweedeling in de lokale politieke verhoudingen van de vier ‘bestuurders’partijen die er het beste van proberen te maken, ondanks de onderlinge verschillen die natuurlijk niet gering zijn, en de respectieve tegenpolen. Is D66 daarmee de partij die wij als GroenLinks in 2010 moeten zien te verslaan? Wat zijn daarvoor onze argumenten? Daar kom ik - voor zover politieke tactiek dat toestaat - een volgende keer op terug.

John Steegh

3 Reacties »

  1. Tja John, ik heb bewust even gewacht met reageren maar ik ben toch bang dat ik de enige trouwe lezer ben. Welnu, voor mij mag je je de moeite in het vervolg besparen. Die fixatie van jou op D66 begint zo langzamerhand licht pathologische trekjes te krijgen. Een warrige mengeling van aantrekken en afstoten is het gevolg. In welke gemoedstoestand schrijf je dit soort bespiegelingen eigenlijk?
    Ach, waarom vraag ik dit want je reageert toch nooit.

    Goed, een laatste poging, hoewel ik niet op alles inga. Ik reageer slechts op het volgende dat jij stelt:
    “Het gaat (bij D66- PvM) nog steeds erg vaak over procedurele punten, inconsistenties in de redeneringen van anderen (intellectualisme dus) en de vermeende stem des volks - zie de scherpte waarmee het omzichtige optreden van het nieuwe college en mijzelf rond het referendum over de RijnGouwelijn om de stad een beleg van juridische procedures te besparen aan de kaak wordt gesteld. Ze zullen er trots op zijn.”

    Waar jij het over wijzen op inconsistenties hebt, heb ik het over het flagrante verschil in opvatting van jou over de manier waarop we met de voorwaarden voor de RGL en die voor de Rijnlandroute moeten omgaan.
    Bij de RGL beschuldig je D66 van het schaden van het belang van de stad als wij vragen om het formaliseren dmv een motie van de 5 voorwaarden die het college zegt te stellen aan medewerking met de aanleg van de RGL.
    Bij de Rijnlandroute daarentegen verwelkom je een motie die de voorwaarden van het college aan de aanleg hiervan vastlegt.
    Dat noem jij intellectualisme, ik noem dat de ontmaskering van machtspolitiek en willekeur.

    Waar jij het hebt over de vermeende stem van het volk heb ik het over het respecteren van de referendumuitslag. Raar he, dat een democratische partij daarvoor pleit?! En lastig ook, want jij ziet het als je voornaamste opdracht om de stad te behoeden voor een beleg van juridische procedures; ik zie het als jouw voornaamste opdracht om de stad te behoeden voor de komst van de RGL. Niks om trots op te zijn maar gewoon je werk doen als gekozen volksvertegenwoordiger (dat ben ik overigens, jij niet, maar dat betekent niet dat je je gang maar kunt gaan, zoals je eerder in oktober gemerkt hebt.)

    Nu ik toch bezig ben nog even iets over Pechtold. Volgens jou niet tot serieus besturen in staat. Volgens mij de langstzittende wethouder van het afgelopen decennium, hetgeen bepaald niet gezegd kan worden van de duikelaartjes van GL. Dat durf jij een bestuurderspartij te noemen. Ik heb nog nooit 1 bewindspersoon van GL gezien, omdat die partij de verantwoordelijkheid landelijk altijd schuwt. Dat we in Leiden niet zonder GL in het college lijken te kunnen is slechts te danken/wijten aan het feit dat GL een aan de PvdA vastgeroeste bijwagen is die in 2010 samen met hen de afgrond in zal tuffen.

    Is D66 de partij die GL in 2010 moet zien te verslaan? Wat een fantastische cliff-hanger, ik kan niet wachten op het antwoord. Wag-the-dog van de wethouder Verkeer.

    Mijn groet.

    Reactie door Paul van Meenen — zondag 30 maart 2008 @ 3.04

  2. De laatste 12 jaar vertrokken in Leiden 16 wethouders (!), waarvan slechts 3 vrijwillig: Wim de Boer, Melanie Schultz, en Alexander Pechtold.

    Van die drie zat Pechtold er verreweg het langst: zes en een half jaar. De andere 2 hielden het na 2,5 resp. 3 jaar voor gezien.

    Landelijk werd hij voor het eerst bekend door een uitzending van Zembla over het uitzonderlijk hoge tempo waarin Leiden bestuurders verslindt. Hij was bij de verkiezingen in 2002 de enige wethouder die de eindstreep gehaald had.

    Zijn populariteit in Leiden bewees hij door als lijsttrekker in 2002 D66 te laten groeien met ruim 20%, terwijl zijn partij landelijk grote verliezen leed.

    Op zijn conto staan onder meer de succesvolle legalisering van het kunstencentrum aan de Haagweg; de turnhal; sporthal de Zijl; de overkapping van zwembad de Zijl; de verwijdering van de vuurwerkfabriek uit de Merenwijk; het binnenhalen van tientallen miljoenen euro’s aan Rijksgeld door Leiden het Grotestedenbeleid binnen te loodsen (eigenlijk was Leiden daar net te klein voor, Pechtold kreeg het toch gedaan); het Sieboldhuis (Leiden op de kaart in Japan); het veerpontje bij de Kaag; de brede school in Roomburg; en we kunnen nog wel even zo doorgaan.

    Tot slot kreeg hij het gedaan dat 38 van de 39 raadsleden vóór de RijnGouweLijn stemden. Ik geef het je te doen.

    En hier is dan de vierde GroenLinks-wethouder in vijf jaar: John Steegh.

    Als buitenstaander wethouder geworden, 2 jaar terug. Dus hij weet niks van dat verleden. Zeker niet van het kortstondige en potsierlijke wethouderschap van zijn partijgenoot Mohammed Rabbae. Of wie er eigenlijk verantwoordelijk was voor het ontstaan van de problemen bij DZB, waardoor de Leidse financiën vandaag de dag nog altijd gegijzeld worden. Of hoe vaak D66 in de rol van bruggenbouwer het College moest redden van de uitglijders van opeenvolgende GroenLinks-fracties.

    De man kan, kortom, niet in de schaduw van Pechtold staan. Hoe klein hij ook is.

    En deze man durft hier te stellen dat Alexander Pechtold (die hij volgens mij helemaal niet kent) niet kon besturen. En dat zijn eigen partij (GroenLinks) zo’n excellente bestuurderspartij pur sang is, zulks in tegenstelling tot D66.

    Hoe heeft zoiets ook alweer? Een gotspe, geloof ik.

    (Het kan ook een “troll” zijn, iets met 1 april ofzo, in welk geval ik er met plezier ben ingetrapt ;-))

    Reactie door Mark Koek — zaterdag 5 april 2008 @ 20.42

  3. Beste John Steegh,

    Ik heb zojuist gesproken met dhr. van der Kolk, projectleider van de Rijn-Gouwe lijn. Ik belde, want ik lees net op Teletekst pag 115 van TV-West, dat de provincie in haar streekplan, de lijn door de Breestraat laat lopen. Elders las ik dat pas in juli 2008 hier in een beslissing over wordt genomen. Ik begrijp dat de provincie u onder druk zet. Hij melde mij ook dat de provincie juridisch inmiddels, vanwege de nieuwe wet op de R.O., in staat is om de lijn sowieso door te drukken. B&W staat voor de keuze
    1.lang door procederen mede namens de meerderheid van het referendum, of
    2.onder de druk een compromis sluiten met de provincie.

    Bijna alle bewoners van de Langegracht-Klokpoort-Hooigracht zullen tegen de lijn door de Breestraat gestemd hebben (ik heb i.i.g. vele posters en spandoeken gezien), inclusief ikzelf, vanwege de verwachte toename van bussen, gepaard gaande met geluidsoverlast en vervuiling, door deze straten.

    De heer Kolk melde mij, dat indien de lijn door de Langegracht en Hooigracht zal rijden, er slechts 2000 i.p.v. 17.000 auto’s door deze straten zullen rijden. Er zullen echter wel wat meer bussen rijden. Gezien onze eerdere bespreking betreffende de overlast door sportuitlaten (circa 150 per dag, wordt dan dus 18 p.d., tenzij deze groep persé hier in de buurt een bestemming heeft) meen ik dat de aanleg door de Breestraat, onacceptabel is, niet alleen vanwege het feit, dat de lijn er toch komt, tegen de wil van het referendum, maar dan ook nog de meest vervelende variant voor de meeste bewoners. Aan het tracé Langegracht-Hooigracht wonen immers meer mensen, dan aan de Breestraat. Bovenop de onveranderde overlast door sportuitlaten, komen er dan ook nog eens meer bussen (sowieso blijkbaar).

    Ik adviseer u dan ook u met deze argumentatie te kiezen voor het compromis met het tracé over de Langegracht-Hooigracht.

    Reactie door D.Mooij — donderdag 17 april 2008 @ 12.37

RSS feed voor comments op dit bericht. TrackBack URL

Plaats een reactie