woensdag 1 oktober 2008

BEZOEK AAN TORUÑ

Geplaatst onder: Algemeen — John @ 0.56

De weekeinden zitten weer aardig vol. Vorig weekeinde hebben we samen met goede vrienden en hun tweejarig dochtertje doorgebracht op ons schip en daar mijn 55ste verjaardag gevierd. Na de hectiek van de weken daarvoor rond Het Warenhuis en onrust onder de mensen van de afdeling Stedelijk Beheer was ik wel aan een paar rustige dagen toe.

Afgelopen weekeinde ben ik als vertegenwoordiger van de gemeente aanwezig geweest bij de herdenking van twintig jaar stedenband tussen Leiden en de Poolse stad Toruñ. Dat betekende - meer liet de agenda echt niet toe - vrijdagochtend vroeg die kant op en zondagmiddag terug. Door die extreem korte duur was vliegen de enige optie, met de trein zouden van die beschikbare zestig uur dertig aan reizen zijn opgegaan, nu ongeveer de helft daarvan.

Zoals gebruikelijk bij een bezoek aan Toruñ (dat wist ik van een eerder bezoek in 2006 en de ervaringen van collega’s) word je helemaal opgeslokt door het programma. Dit keer, omdat het zo’n feestelijke gebeurtenis was, bestond dat programma vooral uit diners, recepties en lunches. Voor wie mijn figuur kent zal begrijpen dat dat in het algemeen niet mijn favoriete manieren zijn om de tijd door te komen. Maar de kwaliteit van de Poolse keuken vergoedt dan veel. De maaltijden waren voortreffelijk. Ik kon nauwelijks bijhouden hoe vaak ik mes of lepel in een bord met eten heb gestoken. En zoals het hoort in Polen was alles rijkelijk met spiritualia besprenkeld.

De vrijdag werden we met een ‘eenvoudige’ lunch ontvangen waar ik ook kennis maakte met de honoraire consul van Nederland die ook voor Toruñ en omgeving verantwoordelijk is. Een Poolse zakenman die het vooral als zijn taak ziet Nederlandse bedrijven de weg te leren in dat deel van Polen. Voor cultuur bleek hij weinig belangstelling te hebben en de overheid als gesprekspartner was duidelijk ook niet zijn eerste voorkeur. Voor de inhoud van de glaasjes deste meer. Kort samengevat: een alcoholistische hork die als tafelheer van mij als gast bijna de hele tijd in het Pools met zijn adjudant zat te converseren, zich af en toe verwaardigend enkele zinnen in het Duits met mij te wisselen. Uiteraard is zijn contact met Polen belangrijker dan met mij, maar dan zou hij dus met de vertegenwoordigers van Toruñ hebben moeten praten, maar nee dus.

’s Avonds was er een welkomstdiner met de twee “vice mayors” van de stad en de andere leden van de Nederlandse delegatie. Daarbij waren ook de bestuursleden van de stedenbandvereniging aan Poolse zijde aanwezig. Een gezellig gezelschap en diner, waar we ervaringen uitwisselden over wat een stedenband voor beide plaatsen betekent of nog meer zou kunnen betekenen. “Vice mayors” zijn overigens eerder zoals in Duitsland Beigeordneten dan wethouders, de gekozen burgemeester kiest zijn eigen assistenten. Het vele werk van het dagelijks bestuur wordt verdeeld over de drie dagelijks bestuurders, maar er is nauwelijks sprake van een politiek bestuur. De twee heren zijn dan ook voormalige ambtenaren van de stad. Politiek gezien doet alleen de burgemeester er toe.

Op zaterdag was de grote feestdag. Na weer een lunch verzamelde iedereen zich op het grote stadsplein waar de burgemeester en ik een toespraak hielden over verleden, heden en toekomst van de stedenband. Ik heb benadrukt dat het karakter van de stedenband in de loop van de jaren fundamenteel veranderd is van een hulprelatie tussen Leiden en Toruñ in een van gelijkwaardigheid, beide deel van één Europa. Vervolgens ging een hele stoet mensen in een “orange parade” door de straten van de stad naar het huis van de stedenband in een oude stadstoren aan de oevers van de Weichsel. Voorop een militaire kapel, dan een “tableau vivant” van de Nachtwacht, georganiseerd door de stedenband aan Poolse zijde, dan de burgemeester en ik en een hele stoet mensen er achteraan. Vele inwoners van de stad bekeken de stoet met enige verbazing, maar zwaaiden wel. Voorwaar feestelijk! Ook een aparte ervaring als republikein mee te lopen in een orangistische optocht, met een oranje sjaal om mijn hals en een (geleende) oranje stropdas…
Bij het verenigingshuis in de stadstoren werd op een groot podium het tableau vivant van de Nachtwacht nog eens uitvoerig overgedaan, met toelichting wat er op het schilderij allemaal te zien is. Ik hoorde allerlei dingen die ik nog niet wist en waarvoor ik blijkbaar naar Toruñ moet om ze te leren kennen. De optredens van Nederlanders daarna waren van beduidend minder niveau, en daardoor verliep het feestje een beetje. Ik heb de “vice mayor” die er nog bij was maar naar de kroeg geloodsd om de plaatsvervangende schaamte niet erger te maken. De officiële receptie daarna in een barokhuis aan het plein (naar verluidt het geboortepand van Copernicus) met, jawel, weer een besprenkeld buffet, verliep uitstekend. Na de herdenkingstoespraak van burgemeester Zaleski mocht ik de Cornelis Joppenszprijs uitreiken aan Pjotr, de voorzitter van de Poolse zijde van de stedenband. Hij was tot tranen toe geroerd. Het betekent voor hem echt iets dat hij een blijk van waardering krijgt van de zusterstad. Dat verhoogt het genoegen van het overhandigen. De avond daarna duurde nog lang en eindigde in een zeer rokerige kroeg….

Wat houd je aan zo’n bezoek over? Enkele korte observaties:
• De stedenband leeft bij de relatief kleine groep mensen die er echt mee bezig is. Of dat ook geldt voor een bredere groep in beide steden waag ik te betwijfelen. Het wordt tijd dat er energie wordt gestoken in het bereiken van nieuwe groepen, anders blijven we in hetzelfde kringetje ronddraaien en hebben de beide steden er weinig aan. Vooral jongeren zullen moeten worden aangesproken en de verbindign van de twee universiteiten zal moeten worden uitgediept. Het feit dát beide steden een universiteit hebben was nota bene voor de Poolse kant een van de redenen om een band met Leiden aan te gaan! Daar zijn zeker mogelijkheden voor, maar dat vergt nieuw elan;
• De band leeft aan Poolse kant meer dan aan de onze is mijn indruk. Ook dat vergt de instroom van nieuw bloed, zonder overigens iets af te willen doen aan het vele goede werk dat de enthousiaste groep in Leiden er van maakt. Enig kwaliteitsbesef als het gaat om waar we mee in Toruñ voor de dag komen mag ook wel ontwikkeld worden. Ik voelde me echt opgelaten met het Nederlandse deel van het feestprogramma aldaar;
• Toruñ maakt net als de rest van Polen een enorme ontwikkeling door. Dat oogt in veel opzichten als een reus in wording, maar wel op lemen voeten. De afhankelijkheid van buitenlandse energie is extreem en de relatieve opwaardering van de zloty de afgelopen jaren, zelfs ten opzichte van de euro, maakt de concurrentiepositie moeilijk, zelfs voor dat hardwerkende volk. Ze pimpelen misschien wel veel, maar ze buffelen ook behoorlijk door. En ze zijn zeer gastvrij en vriendelijk, blij - als ze die talen beheersen, meestal niet - je in het Engels of Duits te woord te staan en te helpen. De ontwikkeling gaat echter zo snel dat ze zichzelf in de weg begint te zitten. Het meest zichtbare voorbeeld daarvan is dat de groei van het wegennet de groei van het wagenpark met geen mogelijkheid bij kan houden. De files zijn vaak erger dan hier!
• Toruñ is in sommige opzichten echt anders dan de rest van Polen, een min of meer liberale stad. De conservatieve, ultra-katholieke en homofobe Kaczynski’s (de president en zijn tweelingbroer die premier was) krijgen in de stad geen poot aan de grond en de beste manier om je in Toruñ onmogelijk te maken is te zeggen dat je het eens bent met wat Radio Mariam (een extremistisch-katholieke radiozender, helaas gevestigd in Toruñ) te melden heeft. De burgemeester probeert aan de verdeeldheid in Polen te ontsnappen door noch sociaal-democratisch, noch liberaal, noch conservatief-katholiek te willen zijn en dat lukte tot nu toe goed: in 2006 is hij met 80% van de stemmen herkozen. Maar de nieuwe ontwikkelingen in Polen maken het moeilijk níet te kiezen en de macht van de nieuwe liberale premier Tusk is erg groot. Steunt die je niet, dan wordt het moeilijk en de partij van Tusk heeft al aangegeven bij de volgende verkiezingen Zaleski niet meer te zullen steunen;
• Het was fantastisch weer en dan is Toruñ opnieuw een fantastische stad om in rond te struinen. De architectuur is adembenemend mooi, veelzijdig en sfeervol en de mensen relaxed, gastvrij en vriendelijk. Toruñ is met Krakow de parel in een doornenkroon van lelijke Poolse steden, Warszawa voorop. Wat een ramp is dat!

6 Reacties »

  1. Ook hier maar even reageren:

    Een paar feitelijke onjuistheden in uw verslag neem ik gezien de tijdsduur dat u in Torun was niet kwalijk, gewoon teveel indrukken in korte tijd.
    Ergelijk is uw vooringenomenheid t.a.v. Polen in zijn algemeenheid tijdens deze trip bevestigd wenst te zien, het straalt me gewoon tegemoet!
    Gastvrijheid in Polen betekent ook dat er drank op tafel staat, lands wijs - lands eer. Om dit veelvuldig te herhalen in uw verslag is belachelijk voor iemand van uw postuur.
    De honoraire consul van Nederland benamen als “alcoholistische hork” is voor de persoon een belediging in de Poolse cultuur en ongewenst voor een wethouder die Leiden (Nederland) vertegenwoordigd.
    Wat verwacht u van die man, dat hij uw persoonlijke reisleider is? U kunt weten dat in Polen, en Polen niet alleen, drank wordt genuttigd tijdens zakelijke ontmoetingen en mocht u iets van Japan weten dan weet u ook gelijk waarom ze drinken.
    In Polen is geen sociaal vangnet als het tegen mocht lopen, relaties zijn daar belangrijker dan een “voorbijganger” uit Leiden. Wat kan deze man van u verwachtten?
    Of je zo met een gast om moet gaan is niet aan mij, zelf denk ik wat en stap op als mij iets niet bevalt. Heeft een prima signaalwerking, ook in Polen.
    Iets wat mij buitengewoon stoort is het telkens memoreren van een hulprelatie, waar is dit nodig. Niemand acht dit prettig om te horen zeker niet in het openbaar tijdens een toespraak.
    De hulprelatie is omgekeerd aan wat u zo attent wenst te memoreren. De MP van NL met zijn VOC mentaliteit waardoor in Polen kindertehuizen en zorginstellingen moeten sluiten omdat die artsen etc. vertrokken zijn naar o.a. NL en op de manier ons iets wenst te leren hoe wij met ons medemens om moeten gaan. Is het geen gospe als u van een hulprelatie spreekt? Wie helpt wie eigenlijk?
    U had een dank woord aan alle Polen uit moeten spreken voor datgene wat zij met hun lage inkomen voor Nederland doen, of is dit te Rechts!

    De Stedenband is meer van het Jip en Janneke niveau zoals ik een paar maal kon constateren, je schaamt je soms als Nederlander de grond in bij hetgeen wat je ziet.
    Een bak bloembollen als attentie terwijl ze overal in de watten worden gelegd, dringt bij mij het idee op dat men in onvoldoende mate beseft dat Nederland tot de rijkste landen ter wereld behoort.
    Wil de mensen die met hart en ziel hiermee bezig zijn niets tekort doen en heb veel respect voor hetgeen ze doen maar we leven in 2008 en de tijd van pakketjes brengen is voorbij.

    Dat Tusk de burgemeester niet wenst te steunen heeft te maken met de brug die over de Wisla moet komen en voor veel politiek debat zorgt.

    Stedenbouwkundig is Torun een ramp, eerst huisen bouwen en dan bedenken dat er nog een weg tussendoor moet, op een wijze die in NL ondenkbaar is. Momenteel liggen alle belangrijke wegen in Torun op de ’schop “, en worden huizen gebouwd langs drukke straten. Schijnt allemaal volgens de norm te zijn.

    Misschien wordt het wel tijd voor deze burgemeester want van stedenkundigbeleid heeft de beste man weinig verstand. De straten staan vol geparkeerde auto’s en de irritatie neemt daarover toe bij de bevolking.

    Daar moet de Stedenband zich op richten door te laten zien dat op deze manier Torun een verkeerd beleid voert aan de hand van uitwisseling. Leiden was vroeger ook verkeerstechnisch een zooi, dus de ervaring hoe het beter kan is in Leiden aanwezig.

    Uw aanhaling van Warschau is grappig, wel eens de hekken van de NL-Ambassade daar gezien, kan ook dringend een verfbeurt gebruiken. Ziet er niet uit. De stad is inderdaad een zooi maar is niet door de Polen zelf gebeurd!!

    Weet u wat mij zo irriteert! Dat Nederlanders altijd over alles en nog veel meer een mening hebben en vaak te dom zijn (schoolsysteem) om te weten dat het nog amper 50 jr. geleden in Nederland niet zoveel beter was en niet (willen)beseffen dat hun welvaart deels er gekomen is over de ruggen van ouderen Polen die van ver moeten komen om de arts te bezoeken om weer gelijk naar huis te gaan omdat de arts die dag ‘ziek’ is. Reistijd 7 uur, s’morgens om vier uur uit bed voor de regiobus. Zat er van het jaar in de polikliniek naast, vrouw 86 jr.

    Het is beschamend voor een rijk land als Nederland dat men Polen nodig heeft om de gezondheidszorg overeind te houden waar mensen het al zwaar hebben. Kom niet met lelijkheid aan, daar heeft uw partij aan meegedragen door Polen in Nederland te laten werken ten glorie van de welvaart. U beseft in onvoldoende mate wat de leegloop van Polen betekent voor de achterblijvers in Polen.

    Laten we ons op de toekomst richten en de ‘pakketjestoespraken’ eens laten voor wat het is. U vertelt Bush toch ook niet dat wij de welvaart van Amerika betalen!

    Reactie door Jan — donderdag 2 oktober 2008 @ 1.06

  2. Als leienaar was ik deze dagen op uitnodiging van de stichting stedenband Torun-Leiden aanwezig.
    Ik sluit mij aan bij de eerdere schrijver Jan, wat betreft deze dagen van viering.

    Reactie door Petra Hoogeveen — donderdag 2 oktober 2008 @ 16.03

  3. Als vertegenwoordiger van de gemeente Leiden is het ongepast om je poolse tafelheer uit te maken voor alcoholistische hork. Om dat te kunnen beoordelen hoef je niet naar Polen.
    Ook Leiden heeft wel wat beters in huis om zich te laten vertegenwoordigen in Polen.
    Verder geheel eens met eerdere schrijvers Jan en Petra.

    Reactie door Aad de Jeu — zaterdag 4 oktober 2008 @ 19.13

  4. Beste Aad,

    Even een korte reactie: degene die ik voor “hork met alcohol” heb uitgemaakt was NIET onze (Poolse) gastheer, maar de vertegenwoordiger van Nederland in Polen (die toevallig ook Pool is) die net als ik gast was bij onze Poolse gastheren en –dames. Ter plaatse heb ik mij in het geheel niet uitgelaten over deze meneer, juist omdat hij net als ik gast was van de stad Torun. Maar hier in Nederland vind ik dat ik mij mag veroorloven kritiek te uiten op ONZE vertegenwoordiger aldaar. Ik heb in mijn log nog maar de helft van zijn horkerigheid verteld!

    Graag met deze werkelijkheid rekening houden bij uw verdere oordeelsvorming!

    John

    Reactie door John — zondag 5 oktober 2008 @ 1.49

  5. Ik zie dat dhr. wethouder Steegh zeer bedreven is in het toepassen van censuur op zijn weblog. Een door mij begin oktober 2008 in deze draad geplaatste reactie is hier plotsklaps in het nirvana verdwenen. Dat deze wethouder met waarheidsvinding problemen heeft dat weten we nu wel onderhand sinds de Warenhuisaffaire aan zijn naam en integriteit kleeft. Dat hij zich als lid van een zichzelf liberaal noemende politieke partij ook al verlaagt tot censuur dat weten we nu dan ook. We zullen hem er nog eens aan herinneren rond verkeizingstijd…

    Reactie door R. Dentener — maandag 23 februari 2009 @ 8.52

  6. Er zijn een aantal interessante punten in de tijd in dit artikel , maar ik weet niet of ik ze allemaal Center om het hart. Er is enige geldigheid, maar ik zal hold advies duren voordat ik er naar kijken verder. Goed artikel , bedankt en we willen meer ! Toegevoegd www.siger.org aan FeedBurner en wat betreft

    Reactie door Paris escorts — donderdag 11 oktober 2012 @ 12.51

RSS feed voor comments op dit bericht. TrackBack URL

Plaats een reactie